TimeDesk & de toekomst van werk en inkomen

Het verzet tegen de manier waarop de overheid uitkeringsgerechtigden te werk stelt ´met behoud van uitkering´ groeit. Niet alleen wordt er in toenemende mate tegen gedemonstreerd, zij het op kleine schaal, maar ook ontstaan nieuwe manieren van verzet zoals het dagboek van Geer en Greetje.

Dwangarbeider Marius moet in Maassluis vier dagen per week vier uur per dag “met een stokkie en een zak rondlopen” om papier te prikken. “Ik ben vrijwilliger bij een groot bedrijf als administrator, een groot deel van dat werk moet ik opgeven”, schrijft hij. Zijn vrouw moet van Sociale Zaken gratis sokken gaan inpakken, en daardoor ook haar vrijwilligerswerk opzeggen. Maar Marius weigert nu. “Wat willen ze gaan doen? Mij ontslaan?” Hier zijn verhaal,

De wereld van het werken als Wajonger lijkt vanaf de buitenkant behoorlijk ondoordringbaar. Vanuit de positie van de Wajonger kan ik dit gedeeltelijk beamen. Het is een groot oerwoud, waar je behoorlijk de weg kwijt kunt raken. Er is namelijk geen duidelijke weg die je moet volgen. De laatste jaren is er veel veranderd in het land van de Wajong. De regering probeert van alles, zoals de Wet Werken naar Vermogen, de Participatiewet, het veranderen van de oude Wajong naar de nieuwe Wajong. Het is ontzettend makkelijk om met een vingertje naar de overheid te wijzen. Toch vind ik dat je allereerst naar jezelf moet kijken. Wat kan je zelf doen? Laat je niet zomaar alles gebeuren, het is jouw leven. Probeer in alle regels je eigen weg te vinden. Bedenk wat jij wilt en wat je daarvoor nodig hebt. Het wordt er de komende tijd niet duidelijker op. Vanuit mijn werk, maar ook door mijn eigen netwerk, heb ik veel jongeren met een beperking mogen ontmoeten. Het overgrote deel van deze groep wil ontzettend graag werken of op een andere manier meer uit zichzelf halen. Zij hebben ondersteuning nodig en iemand die in ze gelooft. Ze bij elkaar op een hoop gooien en verwachten dat dit gaat ‘werken’ is ontzettend naïef.

Uitkeringstoerisme is ‘niet onderhandelbaar recht’ Samen met Nederland, Oostenrijk en Groot Brittannië stuurden de Duitsers daarom in maart een brief aan de Europese Commissie waarin gewaarschuwd werd voor dit uitkeringstoerisme. De Commissie trekt zich echter zoals we gewend zijn niets aan van dit soort bezwaren van nationale regeringen. Sterker nog, vicepresident Viviane Reding stelt voor om de basisduur van uitkeringen voor andere EU burgers te verdubbelen van drie naar zes maanden. Volgens Reding is uitkeringstoerisme onderdeel van het in EU-verdragen vastgelegde recht op vrije verplaatsing en daarom niet onderhandelbaar. ‘Ik begrijp echt niets van deze opwinding. Het zullen dan ook partijpolitieke redenen en onderdeel van de strijd om de kiezer zijn… Wij hebben gezien hoe de EU geprofiteerd heeft van de mobiliteit van arbeidskrachten.’

Verdringing Bij de overheid en in het bedrijfsleven komt het steeds meer voor dat het bestaande werk wordt opgesplitst in aan de ene kant “core business”-taken voor de happy few die nog een “normale” baan hebben en aan de andere kant “ondersteunende” arbeid voor werklozen en anderen in een precaire en flexibele positie. Dat zien we ook heel duidelijk in de zorgsector. De neo-liberale strafstaat stelt steeds meer belang in de politie en de beveiligingsindustrie, maar die sectoren mogen wegens het bezuinigingsbeleid het liefst geen extra geld kosten. Werkenden vervangen door werklozen is voor de beleidsmakers een uitkomst, want daarmee worden de loonkosten gedrukt en uitkeringsgerechtigden tot onbetaald werk gedwongen.

Zoals zo vaak, wordt ook nu de gratis arbeid van werklozen, zonder contract, zonder cao en zonder garantie op betaald werk, door bestuurders en politici verkocht met een flink aantal smoezen. Zo zou het vooral gaan om het aspect van “leren”, om werklozen “werkervaring” op te laten doen. En het onbetaalde werk waartoe de werklozen worden verplicht, zou niet ten koste mogen gaan van “normale” banen. In feite echter gaat het niet om “leren”, maar om het verrichten van werk dat bij de politie eerder werd gedaan door mensen die inmiddels zijn ontslagen.

Nu ook bij de politie moet worden bezuinigd, blijft een deel van het – vooral administratieve – werk liggen en huurt men daarom maar werklozen in. Met “leren” heeft dat helemaal niets te maken. En uit de aard der zaak gaat deze onbetaalde arbeid altijd ten koste van de bestaande werkgelegenheid. Immers, hoe meer werklozen met behoud van uitkering het werk van anderen overnemen, hoe meer banen er zullen verdwijnen. Want elke onbetaalde werkende werkloze had in principe ook gewoon betaald kunnen werken. Verdringing van “normale” banen vloeit per definitie voort uit het massaal oprukkende systeem van dwangarbeid voor uitkeringsgerechtigden.

Doorbraak strijdt al geruime tijd tegen dwangarbeid: het regime waarbij mensen met een bijstandsuitkering worden gedwongen om onbetaald en zonder rechten te werken. Weigeren ze, dan hangt hen een strafkorting boven het hoofd die op kan lopen tot wel honderd procent. Flink wat dwangarbeiders deelden hun ervaringen met ons. Een overzicht.

Jong zijn gaat hand in hand met flexibiliteit en ontwikkeling. Je hopt van de ene ervaring naar de andere. Studeren, bijbaantjes, uitgaan en nieuwe liefdes. Kiezen is geen optie, je wilt het allemaal. Je leeft nu en later ‘zien we wel’. Als je chronisch ziek bent of een beperking hebt, ligt het allemaal wat anders. Niets gaat vanzelf, je moet continu afwegingen maken.

In deze groep worden verhalen verzameld over misstanden rondom uitkeringen. Iedereen mag hier melding maken van zaken die niet goed verlopen rondom uitkeringen. DBent u niet juist behandeld, worden er onmogelijke dingen van u verwacht, bent u in moeilijkheden gekomen door onterechte maatregelen m.b.t. uw uitkering, of kent u een ongelooflijk verhaal over hoe ambtenaren soms met burgers omgaan? Plaats het hier. Respecteer de privacy en plaats alleen berichten als het openbaar gemaakt mag worden. We houden het hier netjes en we schelden niet. Het doel van deze groep is openbaar aan de kaak stellen wat er allemaal mis is in Nederland, zodat er hopelijk iets ten goede kan veranderen. Deze facebook groep is is volledig onafhankelijk, dus niet verbonden aan welke instantie of politieke partij dan ook en maakt geen onderscheid in rangen of standen

De economische crisis is nog niet voorbij en dat merken we aan de stijging van de werkloosheid en daarmee de stijgende uitkeringsaanvragen. GroenLinks heeft een aantal klachten binnen gekregen van inwoners waarbij het lijkt dat het aanvragen van een uitkering bewust moeilijker wordt gemaakt door de gemeente.

In Nederland hebben we de Wet Sociale Werkvoorziening, bedoeld om arbeids-gehandicapten aan een baan te helpen. Dat klinkt mooi, maar in de praktijk is het veelal niet meer dan gelegaliseerde uitbuiting van arbeidsgehandicapten, Arbeidseinsatz met een masker van liefdadigheid.